Blog z Życia Wzięty!

Dlaczego zawsze płaczemy wtedy, gdy jest za późno?

Kochani!

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego tak często doceniamy ludzi dopiero wtedy, gdy jest już za późno? Dlaczego dopiero w obliczu śmierci zaczynamy dostrzegać, jak bardzo ktoś był dla nas ważny? To smutna prawda o ludzkiej naturze – często zdajemy sobie sprawę z wartości drugiego człowieka dopiero wtedy, gdy nie możemy już nic zrobić, aby mu to okazać.

Dlaczego doceniamy dopiero po śmierci?

Kiedy ktoś odchodzi, nagle w naszej głowie pojawiają się wszystkie te momenty, w których mogliśmy powiedzieć coś więcej, zadzwonić częściej, przytulić mocniej, po prostu być bliżej. W codziennym pędzie życia zapominamy, że nic nie trwa wiecznie. Przekładamy spotkania, odwiedziny i rozmowy na „później”, zakładając naiwnie, że czas będzie nam sprzyjał. Aż pewnego dnia przychodzi wiadomość o śmierci… I wtedy zostaje już tylko żal i pustka.

Śmierć uczy, ale czy na długo?

Śmierć ma brutalną zdolność uświadamiania nam tego, co było naprawdę ważne. Kiedy kogoś tracimy, nagle dostrzegamy, ile tej osobie zawdzięczaliśmy, jak bardzo wpływała na nasze życie i jak często nie docenialiśmy jej obecności. Przychodzą wyrzuty sumienia: „Mogłem powiedzieć, że ją kocham”, „Powinienem częściej się z nim widywać”, „Dlaczego czekałem z tym telefonem?”. To brutalna prawda, z którą trudno się pogodzić.

Żyjemy, jakbyśmy mieli czas na zawsze

Codzienność usypia naszą czujność. Wydaje nam się, że zawsze zdążymy – na spotkanie, na przeprosiny, na okazanie miłości. Dopiero śmierć uświadamia nam, że czasu nigdy nie było tak dużo, jak myśleliśmy. Czekamy na „lepszy moment”, na „odpowiednią chwilę”, ale życie nie działa w ten sposób. Jedynym czasem, jaki naprawdę mamy, jest teraz.

Jak nie żałować po stracie?

Zacznijmy doceniać ludzi, zanim będzie za późno. Mówmy bliskim, że ich kochamy – codziennie, bez specjalnych okazji. Piszmy do przyjaciół, odwiedzajmy rodzinę, przepraszajmy i dziękujmy. Nie odkładajmy miłości na później, bo „później” może nigdy nie nadejść. Doceniajmy ludzi za życia, a nie dopiero nad ich grobem.

Czas na działanie

Nie czekaj, aż śmierć uświadomi Ci, co było ważne. Zatrzymaj się na chwilę, pomyśl o tych, których kochasz – i zrób coś już dziś. Zadzwoń, napisz, przytul. To proste gesty, które mogą zmienić więcej, niż myślisz.

A Wy?

Czy macie w Waszym życiu osobę, której chcielibyście powiedzieć coś ważnego, ale ciągle to odkładacie?

Napiszcie w komentarzu – może to będzie pierwszy krok, aby docenić ją, póki jeszcze możecie.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

O AUTORCE bloga​
Adrianna Katarzyna Kacińska-Skitek
Nazywam się Adrianna Kacińska-Skitek – jestem niepełnosprawną kobietą zwariowaną na punkcie języka polskiego. Interesuje mnie psychologia kliniczna i ogólny rozwój psychiczny człowieka. Ukończyłam kursy z tych dziedzin. W 2020 i 2021 roku wydałam cztery książki.
OSTATNIE WPISY​
KATEGORIE
MOJE FILMY
Reklama
PODĄŻAJ ZA MNĄ