Kochani! Jakiś czas temu pisałam Wam o Ignasiu, małym chłopcu, który walczy z nieoperacyjnym guzem pnia mózgu. Jak zapewne pamiętacie, Ignaś jest synem Marty, mojej
Kochani! Znowu dawno mnie nie było. Czasami codzienność pochłania nas tak bardzo, że brakuje chwili, aby usiąść, zebrać myśli i podzielić się tym, co nosimy
Kochani! Czasami mam wrażenie, że internet wręcz zasypał nas tysiącami porad, definicji i gotowych recept na to, jak powinna wyglądać prawdziwa, zdrowa i dojrzała miłość.
Kochani! W pierwszym wpisie opowiadałam Wam o tym, czego nauczyło mnie moje małżeństwo i jak bardzo z czasem zmienia się patrzenie na relację, miłość oraz
Kochani! Im jestem starsza, tym mocniej zaczynam rozumieć, że nie każda osoba, która mówi: „martwię się o Ciebie”, naprawdę życzy nam dobrze. Piszę to dziś
Kochani! Wczoraj leżąc sobie w łóżku, długo myślałam o relacjach. O tym, jak bardzo potrafią być delikatne i jak łatwo, często nawet nieświadomie, można zacząć
