Kochani!
Jakiś czas temu pisałam Wam o Ignasiu, małym chłopcu, który walczy z nieoperacyjnym guzem pnia mózgu. Jak zapewne pamiętacie, Ignaś jest synem Marty, mojej znajomej ze szkoły, która sama zmaga się z ciężką chorobą, porusza się na wózku, a teraz musi walczyć ze wszystkich sił o życie własnego dziecka. Trudno mi znaleźć odpowiednie słowa, kiedy myślę o tym, jak wiele cierpienia spadło na tę rodzinę. Przecież żaden rodzic nie powinien być zmuszony do patrzenia, jak jego ukochane dziecko stopniowo traci siły, a każdy kolejny dzień przynosi nowe obawy o jego zdrowie i życie. Tym bardziej trudno pogodzić się z tym, że Marta, która sama każdego dnia musi mierzyć się z ograniczeniami wynikającymi z własnej choroby, została postawiona przed tak dramatycznym wyzwaniem. Dzisiaj ponownie chcę opowiedzieć Wam o Ignasiu, ponieważ jego historia nie może zostać zapomniana.
Patrzę na Ignasia i z każdym kolejnym nagraniem coraz bardziej pęka mi serce
Cały czas śledzę historię Ignasia, oglądam filmiki i patrzę z pękniętym sercem, jak Ignaś coraz bardziej słabnie. Guz jest nad wyraz agresywny i odbiera temu cudownemu dziecku kolejne umiejętności. Występuje między innymi spowolniona zdolność mówienia i coraz szybsze oddychanie. Z wielkim bólem i żalem patrzę na chłopca, któremu choroba powoli odbiera podstawowe zdolności. Każde kolejne nagranie jest dla mnie niezwykle trudne, ponieważ widzę dziecko, które powinno mieć przed sobą beztroskie dzieciństwo, zabawę, odkrywanie świata i tysiące pięknych chwil, a zamiast tego musi mierzyć się z chorobą, której ciężar trudno byłoby udźwignąć nawet dorosłemu człowiekowi. Szczególnie poruszające jest obserwowanie zmian, które przynosi postępująca choroba, ponieważ za każdym takim nagraniem stoi codzienność rodziny, jej ogromny wysiłek, troska i nieustanna walka o zapewnienie Ignasiowi jak najlepszej opieki.
Choroba odbiera Ignasiowi kolejne możliwości, lecz nie odbiera mu niezwykłej woli życia
W tym ogromnym cierpieniu i tragedii nie mogę nie wspomnieć o tym, że Ignaś ma ogromną wolę walki i życia. Jest dzieckiem pełnym radości i wielu emocji, mimo osłabienia i trudnych chwil. Właśnie to porusza mnie najbardziej, kiedy oglądam nagrania z jego udziałem. Widzę małego chłopca, który pomimo tak poważnej choroby nadal potrafi okazywać emocje, reagować na otaczający go świat i cieszyć się chwilami spędzonymi z najbliższymi. Trudno pozostać obojętnym wobec takiej siły, szczególnie kiedy uświadomimy sobie, jak wiele wysiłku mogą wymagać od niego czynności, które dla zdrowego człowieka są czymś zupełnie naturalnym. Każdy jego uśmiech, każda reakcja i każda chwila radości mają dzisiaj ogromne znaczenie. Ignaś nie jest przecież tylko małym pacjentem z bardzo ciężką diagnozą. Jest przede wszystkim dzieckiem, które potrzebuje miłości, bliskości, poczucia bezpieczeństwa i możliwości przeżywania dzieciństwa na tyle, na ile pozwala mu choroba.
Myślę o Marcie, która sama zmaga się z chorobą, a teraz walczy o własne dziecko
Nie potrafię również nie myśleć o Marcie, którą znam jeszcze ze szkoły. Pamiętam ją jako osobę z własną historią, marzeniami i planami, dlatego świadomość tego, z czym obecnie musi się mierzyć, porusza mnie w szczególny sposób. Marta sama zmaga się z ciężką chorobą i porusza się na wózku, a mimo własnych trudności musi każdego dnia znajdować w sobie siłę, aby wspierać ukochanego synka. Trudno nawet wyobrazić sobie, co czuje matka, która widzi postępującą chorobę swojego dziecka i wie, że nie może po prostu zabrać od niego cierpienia. Rodzic zrobiłby przecież wszystko, aby ochronić swoje dziecko, zamienić się z nim miejscami, przyjąć na siebie jego ból i oszczędzić mu choćby jednej trudnej chwili. Niestety istnieją sytuacje, w których sama miłość, choć ogromna i bezwarunkowa, nie wystarcza, aby zatrzymać chorobę. Pozostaje codzienna opieka, szukanie możliwości leczenia, troska o każdy szczegół i nadzieja, której rodzice starają się trzymać nawet w najtrudniejszych momentach.
Za chorobą jednego dziecka stoi codzienna walka całej rodziny
Kiedy słyszymy o ciężko chorym dziecku, naturalnie skupiamy się przede wszystkim na jego cierpieniu. Warto jednak pamiętać, że tak poważna choroba zmienia życie całej rodziny. Codzienność zaczyna być podporządkowana potrzebom dziecka, kolejnym konsultacjom, leczeniu, rehabilitacji, specjalistycznej opiece i nieustannej obserwacji jego stanu zdrowia. Rodzice muszą podejmować trudne decyzje, szukać informacji, organizować pomoc i jednocześnie mierzyć się z ogromnym obciążeniem emocjonalnym. Dochodzą do tego wydatki, które potrafią przekraczać możliwości finansowe nawet bardzo dobrze sytuowanych rodzin. Specjalistyczny sprzęt, nierefundowane leczenie oraz wizyty lekarskie wiążą się z kosztami, których nie da się odłożyć na później tylko dlatego, że brakuje pieniędzy. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby rodzina Ignasia wiedziała, że nie musi zmagać się ze wszystkim zupełnie sama.
Nie chcę jedynie patrzeć na cierpienie Ignasia. Chcę zrobić coś, co naprawdę może pomóc
Przyznam Wam, że bardzo trudno jest oglądać cierpienie dziecka i mieć świadomość własnej bezradności. Nie jestem lekarzem, nie potrafię zatrzymać choroby ani sprawić, aby wszystkie problemy tej rodziny nagle zniknęły. Mogę jednak wykorzystać miejsce, w którym dzielę się z Wami swoimi myślami, aby po raz kolejny opowiedzieć historię Ignasia i poprosić o pomoc. Wierzę, że nawet niewielkie działania mają znaczenie, szczególnie kiedy podejmuje je wiele osób. Nie każdy może wpłacić dużą kwotę, nie każdy ma możliwość osobistego zaangażowania się w pomoc, jednak niemal każdy może przekazać tę historię dalej. Być może właśnie dzięki kolejnemu udostępnieniu informacja o Ignasiu dotrze do kogoś, kto będzie mógł wesprzeć zbiórkę albo pomóc rodzinie w inny sposób. Nie chciałabym, abyśmy przyzwyczaili się do takich historii i traktowali je wyłącznie jako kolejne smutne wiadomości, które na chwilę pojawiają się na naszych ekranach.
Proszę Was o wsparcie zbiórki na potrzeby Ignasia
Po raz kolejny proszę Was, abyśmy zrobili coś razem. Udostępniajcie ten wpis. Jeśli możecie, wpłaćcie na zbiórkę na specjalistyczny i bardzo drogi sprzęt dla Ignasia, nierefundowane leczenie i wizyty lekarskie. Każda wpłata, niezależnie od jej wysokości, może przybliżyć rodzinę do zebrania środków potrzebnych na opiekę nad chłopcem. Doskonale rozumiem, że każdy z nas ma własne wydatki, zobowiązania i problemy, dlatego nie chcę nikogo oceniać ani wywoływać poczucia winy. Proszę jedynie, aby osoby, które mają taką możliwość, rozważyły wsparcie Ignasia. Nawet niewielka kwota może mieć znaczenie, kiedy połączy się z pomocą wielu innych ludzi. Dla nas może to być kilka minut poświęconych na wykonanie przelewu, natomiast dla jego rodziców konkretne wsparcie w zapewnieniu synkowi potrzebnego sprzętu, leczenia i specjalistycznych konsultacji.
Link do zbiórki : https://www.siepomaga.pl/walka-ignasia
Jeżeli nie możecie pomóc finansowo, pomóżcie przekazać historię Ignasia dalej
Nie każdy może pozwolić sobie na wpłatę i doskonale to rozumiem. Pomoc nie musi jednak zawsze oznaczać przekazywania pieniędzy. Udostępnienie tego wpisu, przesłanie informacji znajomym czy opowiedzenie komuś o sytuacji Ignasia również może mieć ogromne znaczenie. Czasami właśnie dzięki jednej osobie historia potrzebującej rodziny dociera do kolejnych ludzi, którzy wcześniej nie mieli pojęcia o jej sytuacji. Nie wiemy, kto przeczyta udostępniony wpis, kto zdecyduje się pomóc i jak daleko może dotrzeć wspólny apel. Wiem natomiast, że obojętność niczego nie zmieni, podczas gdy nawet najmniejszy gest daje szansę na realne wsparcie. Bardzo chciałabym, aby historia Ignasia dotarła do jak największej liczby osób, ponieważ każda kolejna osoba, która dowie się o jego sytuacji, to kolejna możliwość pomocy.
Proszę również o modlitwę za Ignasia i jego rodziców
Wspomóżcie Ignasia i jego rodziców modlitwą. Wiem, że dla wielu z nas wiara jest źródłem siły, szczególnie wtedy, kiedy stajemy wobec cierpienia, którego nie potrafimy zrozumieć. Dlatego proszę tych z Was, którzy się modlą, aby znaleźli chwilę i pomyśleli o tym małym chłopcu oraz jego rodzinie. Módlmy się o siłę dla Ignasia, o ulgę w cierpieniu, o jak najlepszą opiekę i o nadzieję dla jego najbliższych. Pamiętajmy również o Marcie i tacie Ignasia, którzy każdego dnia mierzą się z ogromnym ciężarem emocjonalnym. Niezależnie od naszych przekonań możemy okazać im życzliwość, szacunek i zwyczajne ludzkie wsparcie. W takich chwilach bardzo ważna jest świadomość, że inni ludzie pamiętają, interesują się losem rodziny i nie pozostają obojętni.
Ignaś zasługuje na każdą możliwą formę pomocy
Patrząc na Ignasia, nie potrafię myśleć o nim wyłącznie przez pryzmat jego choroby. Widzę przede wszystkim małego chłopca, który ma prawo do dziecięcej radości, miłości rodziców, bliskości i jak największego komfortu każdego kolejnego dnia. Widzę również rodzinę, która robi wszystko, co w jej mocy, aby zapewnić mu opiekę i wsparcie. Nie chcę składać obietnic, których nikt nie może zagwarantować, ani pisać, że wystarczy zebrać określoną kwotę, aby choroba zniknęła. Sytuacja Ignasia jest bardzo poważna, a jego rodzice każdego dnia mierzą się z rzeczywistością, której nikt z nas nie chciałby doświadczyć. Właśnie dlatego pomoc jest tak potrzebna. Nawet jeżeli nie jesteśmy w stanie zmienić diagnozy, możemy wspólnie przyczynić się do tego, aby rodzina miała większe możliwości zapewnienia Ignasiowi potrzebnej opieki i nie musiała dodatkowo zmagać się z każdym wydatkiem w samotności.
Nie jesteście sami!
Chciałabym skierować kilka słów również bezpośrednio do Marty i całej rodziny Ignasia. Wiem, że żadne zdanie nie jest w stanie odebrać Wam strachu, zmęczenia ani bólu, który towarzyszy codziennej walce o zdrowie i życie ukochanego dziecka. Nie będę pisała, że wiem, co czujecie, ponieważ nie jestem w stanie wyobrazić sobie wszystkiego, przez co przechodzicie. Chcę jednak, abyście wiedzieli, że historia Ignasia nie jest mi obojętna. Cały czas śledzę jego losy, myślę o Was i bardzo chciałabym, aby jak najwięcej osób odpowiedziało na ten apel. Marta, pamiętam Cię jeszcze ze szkolnych lat i tym bardziej trudno mi patrzeć na ogrom cierpienia, z którym przyszło Ci się mierzyć. Mam nadzieję, że wokół Was będzie jak najwięcej ludzi gotowych do pomocy, którzy wesprą Was nie tylko dobrym słowem, lecz również konkretnym działaniem.
Kochani, pokażmy, że dobro naprawdę potrafi łączyć ludzi
Z całego serca proszę Was o pomoc dla Ignasia i jego rodziców. Nie pozwólmy, aby ten apel zniknął wśród setek innych informacji, które każdego dnia przewijamy w telefonach. Zatrzymajmy się na chwilę, przeczytajmy historię tego małego chłopca i zastanówmy się, co każdy z nas może zrobić. Jeżeli możecie, wesprzyjcie zbiórkę. Jeżeli nie macie takiej możliwości, udostępnijcie wpis i przekażcie go dalej. Pamiętajcie również o Ignasiu i jego rodzicach w swoich modlitwach. Nie potrzebujemy wielkich słów ani spektakularnych gestów, aby okazać drugiemu człowiekowi dobroć. Czasami wystarczy drobne działanie, które połączone z pomocą innych osób staje się czymś naprawdę ważnym. Bardzo chciałabym, aby Marta i jej rodzina poczuli, że wokół nich jest wielu ludzi, którym los Ignasia leży na sercu.
Ignaś, z całego serca życzę Ci jak najwięcej siły, spokoju, chwil radości i bliskości tych, którzy kochają Cię najbardziej. Marcie, tacie Ignasia i całej rodzinie życzę wytrwałości oraz ludzi, na których zawsze będziecie mogli liczyć.
Udostępniajcie, pomagajcie i przekazujcie historię Ignasia dalej. Niech dobro się niesie!
