Kochani! Miłość w okresie nastoletnim to uczucie, które pochłania całe serce, świat staje się intensywniejszy, a emocje głębsze niż kiedykolwiek
Kochani! W tym wpisie chcę podzielić się z Wami kolejną refleksją na temat zjawiska, które jest mi dobrze znane. Może
Kochani! Strata rodzica to jedno z najtrudniejszych doświadczeń w życiu. Bez względu na wiek, status czy siłę psychiczną – tęsknota
Kochani! W świecie, w którym Instagram i TikTok pokazują nam perfekcyjne rodziny, uśmiechnięte dzieci i harmonijne domy, łatwo popaść w
Kochani! Codziennie jesteśmy bombardowani obrazami „lepszego” życia innych ludzi. Media społecznościowe pełne są idealnych zdjęć, doskonałych wnętrz, uśmiechniętych rodzin i
Kochani! Każdy z nas, w pewnym momencie swojego życia, staje przed lustrem i zadaje sobie pytanie: Czy to miało tak
Kochani! Czasami życie biegnie zbyt szybko. Gonimy za obowiązkami, planami, marzeniami, a tymczasem to, co najważniejsze, dzieje się tu i
Kochani! Ile razy zdarzyło Wam się dać z siebie wszystko, a mimo to usłyszeć tylko krytykę? Ile razy poświęcaliście swój
Kochani! Witajcie w moim świecie myśli. Dzisiaj przychodzę do Was z refleksją, która przyszła do mnie pod wpływem jednej powtarzającej
Kochani! W poprzednim wpisie pisałam o tym, że zawsze byłam zbyt wrażliwa. Nadal jestem. Teraz chcę bliżej się temu przyjrzeć
Nazywam się Adrianna Kacińska-Skitek – jestem niepełnosprawną kobietą zwariowaną na punkcie języka polskiego. Interesuje mnie psychologia kliniczna i ogólny rozwój psychiczny człowieka. Ukończyłam kursy z tych dziedzin. W 2020 i 2021 roku wydałam cztery książki.
